Masz pytania? Zadzwoń do nas +48 22 230 42 08
6 min czytania

Sarkopenia i utrata mięśni podczas odchudzania - dlaczego się dzieje i jak jej uniknąć

Chudnąc, tracisz nie tylko tłuszcz: przy samej diecie istotna część spadku masy ciała to masa beztłuszczowa, czyli głównie mięśnie. Sarkopenię rozpoznaje się dziś przede wszystkim po obniżonej sile, a dopiero potem potwierdza pomiarem masy mięśni. Chroni je trening oporowy, odpowiednia ilość białka, spokojne tempo chudnięcia i sen.

W skrócie

  • Sarkopenia to choroba mięśni, którą wg kryteriów EWGSOP2 rozpoznaje się najpierw po obniżonej sile, a dopiero potem potwierdza pomiarem masy mięśni.
  • W przeglądzie badań w 81% grup odchudzających się samą dietą co najmniej 15% utraconej masy ciała stanowiła masa beztłuszczowa; z ruchem w 39% grup.
  • U starszych osób z otyłością dieta z ćwiczeniami ograniczyła spadek masy beztłuszczowej do 3% wobec 5% przy samej diecie.
  • Trening oporowy i odpowiednia podaż białka to dwa najlepiej udokumentowane sposoby ochrony mięśni podczas redukcji masy ciała.
  • W metaanalizie treningu oporowego korzyści z białka nie rosły powyżej 1,62 g na kilogram masy ciała dziennie.

Autor: Zespół medyczny VOYNadzór merytoryczny: lek. Natalia Kopcińska, Dyrektor Medyczny VOY Zdrowie

Opublikowano Jak tworzymy treściBadania VOY

Mężczyzna w niebieskiej koszulce odpoczywa między seriami na siłowni

Czym jest sarkopenia i jak się ją rozpoznaje

Sarkopenia to choroba mięśni: postępujący spadek ich siły i masy. Kojarzy się z wiekiem, ale pojawia się też wcześniej, między innymi przy źle poprowadzonej redukcji masy ciała.

Europejska grupa robocza EWGSOP2 ustawiła kryteria w konkretnej kolejności (Cruz-Jentoft i wsp., Age and Ageing 2019):

  • Niska siła mięśni - to wystarczy, by mówić o sarkopenii prawdopodobnej.
  • Niska masa lub jakość mięśni - potwierdza rozpoznanie.
  • Słaba sprawność fizyczna - świadczy o postaci ciężkiej.

Kolejność nie jest przypadkowa: siła spada szybciej niż masa i lepiej mówi o codziennym funkcjonowaniu. Skrót jest w haśle sarkopenia.

Otyłość sarkopeniczna, czyli co ukrywa wysokie BMI

Mięśni i tłuszczu może ubywać niezależnie od siebie, więc niska masa mięśni potrafi schować się pod wysokim BMI. Taki obraz nazywa się otyłością sarkopeniczną.

Konsensus europejskich towarzystw żywienia klinicznego i badań nad otyłością (EASO) z 2022 roku proponuje kolejność: przesiew u osób z podwyższonym BMI lub obwodem talii, potem ocena czynności mięśni, na końcu ocena składu ciała (Donini i wsp., Clinical Nutrition 2022).

Waga i BMI nie odróżnią mięśni od tłuszczu - co mierzą, a czego nie, tłumaczymy w tekście o BMI i składzie ciała.

Ile mięśni ubywa, gdy chudniesz samą dietą

W przeglądzie badań nad redukcją u osób w średnim i starszym wieku w 81% grup odchudzających się samą dietą co najmniej 15% utraconej masy ciała stanowiła masa beztłuszczowa. Po dołączeniu ćwiczeń dotyczyło to 39% grup (Weinheimer i wsp., Nutrition Reviews 2010).

W badaniu z losowym przydziałem u starszych osób z otyłością masa beztłuszczowa spadła o 3% przy diecie z ćwiczeniami i o 5% przy samej diecie (Villareal i wsp., New England Journal of Medicine 2011).

Mężczyzna w żółtej koszulce rozmawia na siłowni

Chcesz rozpocząć leczenie?

Skonsultuj się z lekarzem online - konsultacja wideo w ciągu 24h. Sprawdź, czy leczenie jest dla Ciebie.

Dlaczego to ma znaczenie

  • Siła: mięśnie decydują o wstawaniu z krzesła, schodach i ryzyku upadku.
  • Metabolizm: mięśnie są głównym odbiorcą glukozy, więc ich ubytek pogarsza wrażliwość na insulinę.
  • Utrzymanie efektu: mniej mięśni to niższy wydatek energetyczny i łatwiejszy powrót wagi (efekt jojo).
  • Wiek: po pięćdziesiątce mięśni ubywa szybciej (co się wtedy zmienia).

Mniejsza masa mięśni nie musi od razu oznaczać słabszych mięśni: w przeglądzie badań odchudzanie zmniejszało ich masę bez pogorszenia siły, a ogólna sprawność zwykle rosła (Cava i wsp., Advances in Nutrition 2017).

Co chroni mięśnie w redukcji

Liczby o białku pochodzą z metaanalizy treningu oporowego (Morton i wsp., British Journal of Sports Medicine 2018) oraz z badania przy dużym deficycie energetycznym (Longland i wsp., American Journal of Clinical Nutrition 2016).

Badanie nad snem objęło 10 osób z nadwagą (Annals of Internal Medicine 2010), więc pokazuje kierunek, a nie dokładną miarę.
Co mówią badaniaJak zacząć
Trening oporowyzachowuje masę mięśni podczas odchudzania i jako jedyny poprawia siłę2-3 razy w tygodniu, całe ciało (od czego zacząć)
Białkokorzyści nie rosły powyżej 1,62 g na kilogram masy ciała dziennierozłóż je na wszystkie posiłki; ilość ustala dietetyk (białko w posiłkach)
Więcej białka przy głębokim deficycie2,4 g/kg dało przyrost masy beztłuszczowej 1,2 kg wobec 0,1 kg przy 1,2 g/kgto warunki badania u młodych mężczyzn - nie przenoś ich na siebie bez dietetyka
Dieta razem z ruchemsama dieta: w 81% grup co najmniej 15% utraty to masa beztłuszczowa; z ruchem 39%tempo, które utrzymasz (bezpieczne tempo)
Senprzy 5,5 h zamiast 8,5 h utrata masy beztłuszczowej wzrosła z 1,5 do 2,4 kgstała pora i 7-9 godzin (sen a masa ciała)

Chcesz rozpocząć leczenie?

Skonsultuj się z lekarzem online - konsultacja wideo w ciągu 24h. Sprawdź, czy leczenie jest dla Ciebie.

Proste sprawdziany dla siebie

  • Wstawanie z krzesła pięć razy bez pomocy rąk - test siły nóg używany w gabinetach.
  • Uścisk dłoni - jeśli w przychodni lub klubie jest dynamometr, poproś o pomiar.
  • Obwody ramienia i uda obok obwodu talii; talia stoi, a ramię i udo cieńsze to zła proporcja.
  • Jak śledzić zmianę bez wagi: postępy poza wagą.

Kiedy warto to omówić z lekarzem

  • Siła spada mimo treningu, albo zwykłe czynności męczą bardziej niż pół roku temu.
  • Waga leci szybko, a obwody ramion i ud maleją razem z talią.
  • Masz ponad 65 lat i planujesz redukcję masy ciała.

W leczeniu otyłości liczy się nie sam spadek na wadze, tylko to, z czego pochodzi. Dlatego lekarz i dietetyk patrzą na obwody, siłę i samopoczucie razem z wagą (przebieg programu).

Najczęściej zadawane pytania

Czy chudnąc, zawsze traci się mięśnie?

Część spadku masy ciała to zwykle masa beztłuszczowa, ale jej udział da się mocno zmniejszyć. W przeglądzie badań przy samej diecie w 81% grup co najmniej 15% utraconej masy ciała stanowiła masa beztłuszczowa, a po dołączeniu ćwiczeń tylko w 39% grup.

Jak nie stracić mięśni podczas odchudzania?

Trening oporowy 2-3 razy w tygodniu, białko rozłożone na posiłki, tempo redukcji, które da się utrzymać, i wystarczająca ilość snu. U starszych osób z otyłością połączenie diety z ćwiczeniami ograniczyło spadek masy beztłuszczowej do 3% wobec 5% przy samej diecie.

Co to jest otyłość sarkopeniczna?

To współwystępowanie nadmiaru tkanki tłuszczowej z niską masą lub siłą mięśni. Łatwo ją przeoczyć, bo BMI jest wysokie i nikt nie podejrzewa niedoboru mięśni. Konsensus europejskich towarzystw żywienia klinicznego i badań nad otyłością (EASO) z 2022 roku zaleca przesiew u osób z podwyższonym BMI lub obwodem talii, a potem ocenę czynności mięśni i składu ciała.

Ile białka jeść, żeby chronić mięśnie?

W badaniach nad treningiem oporowym korzyści nie rosły powyżej 1,62 g na kilogram masy ciała dziennie, a przy dużym deficycie i intensywnym treningu 2,4 g/kg dało większy przyrost masy beztłuszczowej niż 1,2 g/kg. To wyniki z konkretnych grup badanych, więc ilość dla Ciebie ustala dietetyk.

Natalia Kopcińska

Nadzór merytoryczny

lek. Natalia Kopcińska

Dyrektor Medyczny - VOY Zdrowie

Lekarz z aktywnym prawem wykonywania zawodu. Jako dyrektor medyczny kieruje placówką podstawowej opieki zdrowotnej, a w czasie pandemii COVID-19 koordynowała punkty wymazowe i centrum szczepień. Dziś w całości skupiona na medycznym leczeniu otyłości.

Profil: lek. Natalia Kopcińska

Chcesz rozpocząć leczenie?

Skonsultuj się z lekarzem online - konsultacja wideo w ciągu 24h. Sprawdź, czy leczenie jest dla Ciebie.

Ważne: Informacje w tym artykule mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej. O doborze leczenia zawsze decyduje lekarz.

Bądź wśród pierwszych

Wypełnij krótką ankietę i sprawdź, czy program jest dla Ciebie.

Niniejsza informacja przedstawia warunki cenowe oferowanych świadczeń zdrowotnych i nie stanowi zachęty do skorzystania z leczenia. O kwalifikacji do programu oraz rozpoczęciu leczenia każdorazowo decyduje lekarz po przeprowadzeniu oceny medycznej.