Dlaczego nie mogę schudnąć - i kiedy odchudzanie na własną rękę przestaje wystarczać

Redukcja wymaga ujemnego bilansu energetycznego utrzymanego przez tygodnie. „Nie mogę schudnąć” oznacza niemal zawsze jedno z dwojga:

• bilans jest mniejszy, niż Ci się wydaje - to rozbroisz w tydzień,
• istnieje czynnik, który utrudnia jego utrzymanie - to wymaga rozmowy z lekarzem.

• Alkohol dokłada kalorie, a na czas jego metabolizowania organizm odsuwa spalanie tłuszczu; hamulce przy jedzeniu puszczają.
• Niedosypianie nie sprawia, że „wolniej się chudnie” - sprawia, że ten sam plan wymaga więcej silnej woli, a wieczorem przychodzi ochota na produkty gęste energetycznie.
• Stres wygląda jak brak dyscypliny, a jest reakcją fizjologiczną na obciążenie.
• Zbyt głęboki deficyt uruchamia oszczędzanie: waga staje, mimo że jesz mniej niż kiedykolwiek. Mechanizm opisaliśmy w tekście o adaptacji metabolicznej. Kolejne cięcie zwykle pogłębia problem.

• Tarczyca. Niedoczynność tarczycy daje zmęczenie, uczucie zimna, zaparcia, wypadanie włosów i utrudnia redukcję. Rozpoznaje się ją badaniem krwi.
• Insulinooporność i stan przedcukrzycowy. Długo nie dają objawów, a mocno wpływają na apetyt i samopoczucie po posiłkach. Podstawy w przewodniku o insulinooporności.
• Zespół policystycznych jajników. PCOS wiąże się z nieregularnymi cyklami, insulinoopornością i trudniejszą redukcją.
• Preparaty przyjmowane przewlekle. Część terapii w psychiatrii, neurologii, endokrynologii czy chorobach zapalnych wpływa na apetyt i masę ciała. Nigdy nie odstawiaj niczego samodzielnie - omów to z lekarzem.

• Punkt wyjścia. WHO definiuje nadwagę od BMI 25, a otyłość od BMI 30 i opisuje ją jako chorobę przewlekłą. Umów się do lekarza przy BMI 30 lub więcej, albo 27 lub więcej z inną chorobą: nadciśnieniem, stanem przedcukrzycowym, bezdechem sennym, stłuszczeniem wątroby. BMI policzysz w kalkulatorze BMI - to wskaźnik przesiewowy, nie diagnoza.
• Powtarzalne odbicia. Kilka cykli redukcji zakończonych powrotem masy ciała oznacza, że problemem nie jest kolejna dieta, tylko brak etapu utrzymania.
• Zastój po uczciwych tygodniach. Około miesiąca rzetelnego planu, zapisu, snu i ruchu bez zmiany średniej tygodniowej to moment na diagnostykę, nie na mocniejsze cięcie kalorii.

Opieka nie polega na bardziej restrykcyjnej diecie. Polega na trzech rzeczach, których samodzielnie prawie nie da się zorganizować:

• pomiar zamiast domysłów - masa ciała, obwód talii, badania zalecone przez lekarza, historia poprzednich prób,
• korekta w rytmie, nie po fakcie - plan zmienia się, gdy dane pokazują, że trzeba, a ktoś odróżnia prawdziwy zastój od naturalnego wahania,
• plan, który przeżywa słabszy tydzień - wyjazd, choroba, gorszy okres w pracy są założone z góry, więc plan nie kończy się przy pierwszym odstępstwie.