Masz pytania? Zadzwoń do nas +48 22 230 42 08
5 min czytania

Stres a jedzenie - jak przerwać błędne koło zajadania napięcia

Błędne koło zajadania stresu przerywa się w trzech krokach: rozpoznaj swoje wyzwalacze, wstaw pauzę przed sięgnięciem po jedzenie i daj emocji inną regulację niż jedzenie. Sięganie po jedzenie w napięciu to mechanizm fizjologiczny i wyuczony nawyk, nie brak charakteru.

W skrócie

  • Stres podnosi apetyt na produkty słodkie i tłuste i sprzyja odkładaniu tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha.
  • Głód fizyczny narasta stopniowo i przyjmie różne jedzenie; głód emocjonalny pojawia się nagle i żąda konkretnej przekąski.
  • Test: jeśli nie zjadłbyś teraz miski warzyw, to prawdopodobnie emocja szuka regulacji, nie głód.
  • Przez tydzień lub dwa notuj sytuacje zajadania - u większości osób lista wyzwalaczy sprowadza się do trzech powtarzalnych.
  • Pauza przed jedzeniem (10 oddechów, szklanka wody, 5 minut na zewnątrz) wystarcza często sama, bo fala impulsu opada po kilku minutach.

Autor: Nadzór merytoryczny: lek. Natalia Kopcińska, Dyrektor Medyczny VOY Zdrowie

Opublikowano Zaktualizowano Jak tworzymy treściBadania VOY

Ilustracja: waga wśród fal

Dlaczego stres każe jeść - fizjologia

Reakcja stresowa mobilizuje energię do wysiłku. Współczesny stres rzadko nim się kończy - zostaje napięcie i hormonalna zachęta do uzupełniania energii, której nie wydaliśmy.

  • Przewlekle podwyższone hormony stresu zwiększają apetyt na słodkie i tłuste - dają najszybszą nagrodę.
  • Sprzyjają odkładaniu tkanki tłuszczowej, szczególnie na brzuchu.
  • Jedzenie na chwilę uspokaja, bo aktywuje układ nagrody. Mózg to zapamiętuje i przy kolejnym napięciu podsuwa to samo.

Pętla: stres, jedzenie, chwilowa ulga, wyrzuty sumienia - które same są stresem. To pętla mechanizmów, nie wada charakteru.

Głód fizyczny a głód emocjonalny - jak je odróżnić

Test na gorąco: zanim otworzysz szafkę, zapytaj "czy zjadłbym teraz miskę warzyw?". Jeśli nie - to emocja szuka regulacji, nie głód.

Głód fizycznyGłód emocjonalny
Jak się pojawianarasta stopniowonagle
Czego chceczegokolwiek - "zjadłbym cokolwiek"konkretu: słodkiego, chrupiącego, konkretnej przekąski
Czy poczekataknie - przymus "teraz"
Co zostaje po jedzeniusatysfakcjaczęściej pustka lub wstyd
Kobieta w stroju sportowym na jasnym korytarzu

Chcesz rozpocząć leczenie?

Skonsultuj się z lekarzem online - konsultacja wideo w ciągu 24h. Sprawdź, czy leczenie jest dla Ciebie.

Krok 1: zobacz swój schemat

Nawyk działa automatycznie, więc pierwsze narzędzie to obserwacja bez oceniania. Przez tydzień lub dwa notuj sytuacje zajadania:

  • co się wydarzyło tuż przed,
  • co czułeś,
  • po co sięgnąłeś,
  • co dało jedzenie.

Lista wyzwalaczy jest zwykle krótka: trudny telefon, przeciążenie, samotny wieczór, nuda, konflikt. Gdy znasz trzy najczęstsze, zamiast walczyć z "brakiem silnej woli" rozwiązujesz trzy konkretne sytuacje.

Krok 2: wstaw przerwę i alternatywę

W momencie impulsu najskuteczniejsza jest pauza: przed jedzeniem robisz jedną rzecz - 10 wolnych oddechów, szklankę wody, 5 minut na zewnątrz. Pauza nie zakazuje, tylko odracza; fala impulsu często opada po kilku minutach.

Drugi element to alternatywna regulacja - dopasuj narzędzie do wyzwalacza z kroku 1:

  • napięcie - ruch: szybki spacer, kilka przysiadów, cokolwiek angażującego ciało,
  • samotność - kontakt z człowiekiem, choćby wiadomość do bliskiej osoby,
  • przeciążenie - pięć minut z zamkniętymi oczami i spisanie trzech rzeczy na jutro.

Zasada środowiskowa: to, czego nie ma w domu, nie zostanie zjedzone pod wpływem impulsu. Ulubione rzeczy mogą zostać - byle droga do nich wymagała decyzji, nie odruchu.

Kiedy warto sięgnąć po wsparcie

Jeśli jedzenie od lat jest Twoim głównym sposobem radzenia sobie z emocjami, samodzielna zmiana bywa trudna. W programie VOY nad wzorcami jedzenia pracujesz z dietetykiem, bez diet-cud i moralizowania.

Gdy w tle jest nasilony przewlekły stres, zaburzenia nastroju lub epizody objadania się z utratą kontroli, właściwym wsparciem jest także psycholog lub lekarz. Powiedz o tym na konsultacji - to ważna informacja kliniczna, nie wstydliwy dodatek.

Cel: żeby jedzenie wróciło do roli jedzenia, a emocje dostały narzędzia, które działają dłużej niż do dna opakowania.

Najczęściej zadawane pytania

Czy zajadanie stresu to zaburzenie odżywiania?

Samo w sobie nie - to częsty, wyuczony sposób regulowania emocji. Jeśli jednak pojawiają się epizody objadania z poczuciem utraty kontroli, jedzenie w ukryciu lub silne cierpienie z tym związane, warto skonsultować się z psychologiem lub lekarzem.

Jak szybko odróżnić głód emocjonalny od prawdziwego?

Głód fizyczny narasta stopniowo i przyjmie różne jedzenie; emocjonalny pojawia się nagle i żąda konkretnej przekąski "natychmiast". Test: jeśli nie zjadłbyś teraz zwykłego posiłku, to prawdopodobnie nie jest głód.

Czy stres może zatrzymać efekty redukcji wagi?

Przewlekły stres utrudnia redukcję kilkoma drogami naraz: zwiększa apetyt na kaloryczne produkty, pogarsza sen i obniża aktywność. Praca nad regulacją stresu jest więc elementem leczenia, nie tematem obok niego.

Justyna Herbut

Autor artykułu

Justyna Herbut

Dietetyk prowadzący - VOY Zdrowie

Od lat prowadzi pacjentów z chorobą otyłościową, łącząc dietetykę kliniczną z technikami terapii poznawczo-behawioralnej i wsparciem leczenia prowadzonego przez lekarza. Współtworzyła jeden z największych programów leczenia otyłości w Polsce.

Profil: Justyna Herbut
Natalia Kopcińska

Nadzór merytoryczny

lek. Natalia Kopcińska

Dyrektor Medyczny - VOY Zdrowie

Lekarz z aktywnym prawem wykonywania zawodu. Jako dyrektor medyczny kieruje placówką podstawowej opieki zdrowotnej, a w czasie pandemii COVID-19 koordynowała punkty wymazowe i centrum szczepień. Dziś w całości skupiona na medycznym leczeniu otyłości.

Profil: lek. Natalia Kopcińska

Chcesz rozpocząć leczenie?

Skonsultuj się z lekarzem online - konsultacja wideo w ciągu 24h. Sprawdź, czy leczenie jest dla Ciebie.

Ważne: Informacje w tym artykule mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej. O doborze leczenia zawsze decyduje lekarz.

Zacznij od krótkiej ankiety

Wypełnij krótką ankietę i sprawdź, czy program jest dla Ciebie.

Niniejsza informacja przedstawia warunki cenowe oferowanych świadczeń zdrowotnych i nie stanowi zachęty do skorzystania z leczenia. O kwalifikacji do programu oraz rozpoczęciu leczenia każdorazowo decyduje lekarz po przeprowadzeniu oceny medycznej.