Głód emocjonalny

Głód emocjonalny to sięganie po jedzenie w odpowiedzi na emocje - stres, nudę, zmęczenie, potrzebę nagrody - a nie na fizyczną potrzebę energii. Jedzenie o wysokiej gęstości kalorycznej szybko obniża napięcie, przez co nawyk sam się wzmacnia.

Jak odróżnić: głód fizyczny narasta stopniowo, jest „otwarty” na różne jedzenie i mija po posiłku. Emocjonalny pojawia się nagle, domaga się konkretnej przekąski (zwykle słodkiej lub słonej) i często zostawia poczucie winy zamiast sytości.

Skuteczne podejście to nie zakazy, lecz uważność: pauza przed sięgnięciem po przekąskę („co teraz naprawdę czuję?”), regularne posiłki, które eliminują tło fizycznego głodu, i praca nad źródłem napięcia. W programach leczenia otyłości ten obszar prowadzi dietetyk lub psychodietetyk.